DOES NOT EQUAL

Does Not Equal is een groepstentoonstelling die de creatieve mogelijkheden, de historische erfenis en het actuele belang van feminisme onderzoekt. Meer dan 35 internationale kunstenaars, theoretici en schrijvers zijn betrokken bij het project, dat naast een doorlopende groepstentoonstelling bestaat uit een programma van live performances, lezingen, filmvertoningen en een studieruimte met feministische literatuur en theorie.

De bijdragen aan Does Not Equal tonen sterk verschillende, soms tegenstrijdige benaderingen van de problematiek van vrouwelijke subjectiviteit en gendergelijkheid. Zo richt de tentoonstelling zich op het politieke karakter van de gezondheidszorg, de organisatie van intimiteit in badhuizen, subjectieve vrouwelijke figuren zoals de Middeleeuwse heks, queer praktijken in China, en de eisen die de maatschappij stelt aan vrouwelijke schoonheid. Maar ook de wijze waarop kolonisatie het menselijk lichaam tot object heeft gereduceerd en de erfenis van radicale politieke groeperingen blijven niet onderbelicht.

Gezien de overweldigende aandacht voor feminisme in populaire cultuur lijkt de term, toegeëigend door beroemdheden en massamedia, zijn mogelijke impact te zijn kwijtgeraakt. Terwijl hashtags als YesAllWomen een soort van universele solidariteit weten op te roepen, poogt Does Not Equal juist recht te doen aan de realiteit van verschil en de inherente strijd die daarmee gepaard gaat, om te zoeken naar datgene wat ons binden kan.

Does Not Equal is a group exhibition that questions the creative potential, historical legacy and ongoing concerns of feminism. Featuring more than 35 international artists, writers and curators the project presents various and conflicting responses that interrogate issues of gender equality and female subjectivity, including queerness in China, the politics of healthcare, and the dynamics of intimacy in public baths. Familiar characters such as the witch or medieval woman are inhabited. Elsewhere the history of colonial extraction and its commodification of bodies is explored whilst other works present archival investigations into radical political groups such as White Lightning.

In the wake of recent media attention, celebrity endorsement and cultural appropriation and recuperation, feminism no longer seems to be a dangerous word. If hashtags such as YesAllWomen work to find some kind of universal solidarity Does Not Equal attempts to acknowledge the reality of difference and the struggle inherent in finding what’s shared. In adopting a discursive curatorial approach, and informed by a series of reading groups, the exhibition presents a programme of live performance, symposium and film screenings accompanied by a collective study room and series of radio podcasts.

Programme and more information